Vaak zien we de schoonheid niet in de alledaagse dingen. De schoonheid van het bos bestaat niet zonder de aanwezigheid van de modder op de voorgrond. De modder voegt bijzondere kleuren toe en juist de balans van de verschillende delen maakt het beeld tot één geheel.

Het Vierhouterbos, vlakbij het dorp Vierhouten, is een zogenaamd ‘malebos’. Deze naam is afkomstig van de maalmannen. Vroeger werden gronden (dus ook bossen) gemeenschappelijk gebruikt en waren geen particulier eigendom. Men had ‘aandelen’ in een stuk bos. Deze ‘aandeelhouders’ ofwel gezamenlijke eigenaren werden maalmannen genoemd. Zij waren ‘verenigd in het maalschap’ en hadden medezeggenschap. Een maalman had het recht om een bepaald stuk grond te gebruiken.

Het Vierhouterbos maakte ook deel uit van een maalschap. De maalmannen mochten hout oogsten uit het bos. Daarbij werden de beste stammen geselecteerd en uit het bos gehaald, waarna de dunne, kromme bomen bleven staan. Hieraan dankt het Vierhouterbos zijn bijzondere vorm.

Aan het einde van de negentiende en begin van de twintigste eeuw, verdwijnen de laatste maalschappen. De gezamenlijke gronden worden verkocht aan één eigenaar of aan één van de opkomende terreinbeherende organisaties.

Het Vierhouter Bos, Vierhouten

Olieverf op doek. 150×100

Hoe ga je de sfeer, het gevoel en de kleuren weergeven en omzetten in zwart-grijs-wit? Door vooral te kijken naar donker en licht en in mijn geval, vooral snel te werken.

De reflectie in het water en het mistige van de achtergrond versterkt het gevoel van koude van de eerste tekening.

In de tweede tekening is het niet duidelijk of de vorst aan de overhand is of dat de lente het ook dit jaar weer van de winter wint.

Juist dat soort bespiegelingen maken dat ik het werken met houtskool zo bijzonder vind. Juist het ontbreken van kleur laat dit toe.

Houtskool of zwaar papier