In het kader van het samenwerkingsproject tussen de kunstenaars van de KEK en de fotograven van Fotogroep Studio24, heb ik samen met Jan Hagen Deventer als uitgangspunt genomen.Tijdens de Klick expositie van 26 maart t/m 16 april 2016 zijn de gezamenlijke werken van alle deelnemers aan het publiek getoond.

Bij ons project is de volgende tekst gebruikt:

Twee mensen samen op stap, op het zelfde tijdstip op dezelfde plek kijkend, zoekend naar beelden om deze vast te leggen.

De een is fotograaf en de ander is schilder, de eerste legt het beeld vast en de tweede probeert de sfeer te pakken. Jan, de fotograaf concentreert zich op het door hem perfect geachte beeld en de daarbij horende instellingen en positie van de camera ten opzichte van de wereld waarin hij zich bevindt. Gert, de schilder fotografeert op het zelfde tijdstip, op dezelfde plek en probeert zoveel mogelijk beelden te ‘verzamelen’ die hij later zal gebruiken om iets vast te leggen wat een relatie heeft met de plek waar ze samen waren. De foto’s zijn dan slechts een hulpmiddel waarmee zeer beperkt de beleving wordt gevangen en zijn geheel ondergeschikt aan het eindproduct.

Omdat ik als schilder beelden die ik heb vastgelegd en die ik in mijn hoofd heb combineer tot een uiteindelijk eindbeeld, zal de toeschouwer zich soms afvragen of we beiden wel hetzelfde kijken, of in ieder geval wel hetzelfde zien als we naar iets kijken.

Ook wij merkten dat er tussen ons als persoon en als kunstenaar grote verschillen zitten in het zien van de ‘werkelijkheid’. Wat is het verschil tussen de exacte weergave van de wereld om ons heen en de geconstrueerde wereld. Deze laatste is minstens zo echt als de eerste in ieder geval is het schilderij net zo werkelijk als de foto.

Ook is er een verschil in kleurbeleving tussen ons, wat op zich een heel interessante ontdekking was. Waarom ziet Jan minder kleuren of andere kleuren dan Gert? Wordt kleur wel of niet gekoppeld aan sfeer?

Als uitgangspunt voor het project is er voor gekozen om de ‘werkelijkheid’ van de fotograaf te transponeren naar de ‘werkelijkheid’  van de schilder. Het resultaat is een drieluik van vastlegging, transponantie en impressie van de stad Deventer.

De doeken zullen, naar wij hopen, u een Deventer weergeven zoals u die voor u ziet en voor u voelt. Wellicht een hele nieuwe ervaring om naar de ‘werkelijkheid’ te kijken.

Jan & Gert

Copyright Jan Hagen

 Hoe creëer  je met simpele kleuren en teruggedrongen details een sterk beeld? dat is voor mij de grote uitdaging in het werken met linosnedes. En het mooie is dat je niet terugkomt en dus gedwongen bent keuzes te maken.

Dit werk geeft een impressie van Chinatown in Singapore.

Linosnede op papier.

Felle kleuren, mooie raampartijen een palmboom? Singapore Chinatown, vastgelegd in zo weinig mogelijk detail en toch herkenbaar.

Linosnede op papier.

De Drobie is één van de kleinere rivieren die samengevoegd met andere rivieren uiteindelijk in de de rivier de Ardèche vloeit.

De Drobie stroomt door lommerrijk bosgebied en wanneer je door de bossen wandelt hoor je haar altijd, maar zien doe je haar soms wel en soms niet, is ze er wel of is ze er niet?

Net als in dit werk, is het de rivier die je ziet of is het de beleving die herkent?

Olieverf op doek.

In particulier bezit.

 Sea, Sun, Cloud geeft de Cloud duidelijk weer terwijl je door de aanwezigheid van de houten loopbrug/pier, de kleur van de ondergrond het gevoel hebt dat je in de verte de zee ziet.

De zon zie je alleen indirect, door de helderheid en de aanwezige schaduw.

Welke werkelijkheid is werkelijk?

Olieverf op doek.

In particulier bezit.

Licht buiten, licht binnen.
Donker binnen, donker buiten.
Waar is het ware licht?

Drukwerk gemaakt naar aanleiding van Durham Cathedral in linosnede en gedrukt in een oplage van 10.

De prints zijn vervaardigt op hoogwaardig papier en blockprint verf voor een langdurige kwaliteit in kleurechtheid en heeft een matte glans.

Deze serie is in verschillende kleurstellingen uitgevoerd.

Ook in Nederland zijn mijn lievelingskleuren en sfeer terug te vinden.

Dit werk is een impressie van de verstilde sfeer op het wad.

Olieverf op doek.

De lijst is gemaakt door mijn vader, een kunstenaar met hout.

Saint-Mélany

Saint-Mélany is een gemeente in het Franse departement Ardèche (regio Rhône-Alpes) en maakt deel uit van het arrondissement Largentière.

Het is een prachtig plaatsje midden in de natuur en is zeer aantrekkelijk in alle jaargetijden.

Wat mij in het bijzonder aanspreekt zijn de prachtige natuur, de absolute rust, de steeds veranderende kleuren en nevels.

In dit werk was het vooral de bedoeling de sfeer weer te geven, waarbij de aandacht zich richt op de heldere natuurkleuren in combinatie met het verstilde plaatsje en waarin een nevel zich langzaam uitbreidt.

Olieverf/paletmes op doek.

Maxime en ik beïnvloeden elkaar steeds bij het maken van ons werk. We kunnen zelfs met elkaar tegelijkertijd aan hetzelfde doek werken. Iets wat tussen kunstenaars zelden voorkomt zonder ruzie t krijgen over de te volgen weg.

Het resultaat is dit herfstbos, dat bijna louter bestaat uit sfeervlakken en -kleuren die tezamen één geheel vormen en resulteren in een bos dat niet gezien maar beloofd wordt.

Absoluut aanleiding voor meer samenwerken.

Olie op doek.

Lentillères is een gemeente in het Franse departement Ardèche(regio Rhône-Alpes). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Largentière.

In dit werk gaat het, zoals in veel van mijn werken vooral om de sfeer. Details zijn niet belangrijk, waar wordt ik door getroffen, wat bepaald mijn gevoel?

Binnen deze sfeer en kleuren voel ik mij prettig en dat wil ik weergeven in het werk.

Olieverf op doek.

rig