Gedurende de herfst zie je vaak de mooiste combinaties in het bos; mist, kleur, licht en donker.
In dit schilderij heb ik geprobeerd deze combinatie weer te geven.

Olieverf op doek.

La rivière Drobie à la Coste, Saint Mélany.

De Drobie is één van de kleinere rivieren die uiteindelijk samenvloeien in de Ardèche. In dit schilderij heb ik geprobeerd zowel de stilliggende stenen als het rustige en bewegende water te vangen. De kleuren zijn ontstaan zoals ik voelde dat het schilderij nodig had.

Olieverf en houtskool op doek. 100×100

Vaak zien we de schoonheid niet in de alledaagse dingen. De schoonheid van het bos bestaat niet zonder de aanwezigheid van de modder op de voorgrond. De modder voegt bijzondere kleuren toe en juist de balans van de verschillende delen maakt het beeld tot één geheel.

Het Vierhouterbos, vlakbij het dorp Vierhouten, is een zogenaamd ‘malebos’. Deze naam is afkomstig van de maalmannen. Vroeger werden gronden (dus ook bossen) gemeenschappelijk gebruikt en waren geen particulier eigendom. Men had ‘aandelen’ in een stuk bos. Deze ‘aandeelhouders’ ofwel gezamenlijke eigenaren werden maalmannen genoemd. Zij waren ‘verenigd in het maalschap’ en hadden medezeggenschap. Een maalman had het recht om een bepaald stuk grond te gebruiken.

Het Vierhouterbos maakte ook deel uit van een maalschap. De maalmannen mochten hout oogsten uit het bos. Daarbij werden de beste stammen geselecteerd en uit het bos gehaald, waarna de dunne, kromme bomen bleven staan. Hieraan dankt het Vierhouterbos zijn bijzondere vorm.

Aan het einde van de negentiende en begin van de twintigste eeuw, verdwijnen de laatste maalschappen. De gezamenlijke gronden worden verkocht aan één eigenaar of aan één van de opkomende terreinbeherende organisaties.

Het Vierhouter Bos, Vierhouten

Olieverf op doek. 150×100

Impressie van een zware onweersbui aan de kust. De dreigende sfeer gevangen in maar een paar, direct opgezette kleuren.

Olieverf op doek.

Tussen Hoog Soeren en Assel (Pompheulweg), vanuit het pittoreske Hoog Soeren, loop je zo de Asselse heide op. Een prachtig stuk heide waar je met regelmaat wild tegenkomt. Het grenst dan ook aan Kroondomein Het Loo.  

Op de fiets? Er is een prachtige route van 32 kilometer. Je fietst door verschillende bijzondere heidegebieden. Het Leesten, de Hoog Buurlose heide en vervolgens door de Asselse heide. Een afwisselende route die je ook door en langs de bossen ten westen van Apeldoorn voert. Onderweg passeer je een wildtoren waar je terecht kunt voor een mooi uitzicht over de omgeving; misschien spot je zelfs wat wild in het Hoenderlose bos.

Wat zien we hier, een aantal huizen weergegeven met op de achtergrond een beschermend massief bos en op de voorgrond weidsheid of is er net een natuurramp losgebarsten die zich in alle donkerte op de huizen stort?

Olieverf op papier

Curaçao, eiland van het licht. Soms is er zoveel licht dat het lijkt dat het licht alle kleuren verdringt en er alleen zonlicht overblijft.

Blockprintverf op papier

De grafheuvellijn op de Veluwe.

Het landschap van de Veluwe is voor een belangrijk deel gevormd tijdens de voorlaatste ijstijd, zo’n 150.000 jaar geleden. Landijs vanuit het noorden zorgde toen voor het ontstaan van enorme stuwwallen. De grootste stuwwal van Europa is de Veluwe.

De vroege bewoners van de Veluwe worden naar de vorm van het aardewerk dat zij maakten aangeduid als leden van de Trechterbekercultuur.
Rond 3000 voor Christus begon men met het maken van graven met een signaalfunctie. Dat gebeurde door heuvels op te werpen over het graf heen. 

Verreweg de meeste grafheuvels liggen op de Veluwe. Binnen de Eper gemeentegrenzen ligt een unieke grafheuvellijn. De 6 km lange grafheuvellijn met zo’n 46 grafheuvels is de langste van Europa en loopt in rechte lijn van Epe naar Niersen. In totaal liggen er zo’n 150 grafheuvels in de gemeente Epe. Ze laten zien dat de gemeente Epe al zo’n 7000 jaar bewoond is geweest.

Zin in une demi-tasse? Een café, plein, platanen, tafeltjes, stoelen en gasten. Franser kan het eigenlijk niet.

Houtskool op zwaar papier.