De Ardèche blijft mij boeien. Wanneer ik foto’s terugkijk roepen die steevast weer herinneringen en gevoelens op. De sfeer die een omgeving als in het schilderij weergegeven is er één van licht en donker. De wisselende aanwezigheid van het licht tussen het donker en het (nog) niet duidelijk zichtbare doel van de weg, naar het licht of het donker maakt dat de kijker dit zelf kan invullen.
Sfeer is voor mij zeer belangrijk, zelfs in die mate dat ik alleen kan schilderen wat ik zelf gezien heb en waarvan ik bijvoorbeeld door foto’s de sfeer weer kan ‘voelen’. Wat het schilderij nog meer bijzonder maakt is dat onze dochter Maxime dezelfde locatie ook in olieverf heeft vastgelegd.
